Το μυθιστόρημα της Παλαιστίνιας συγγραφέως Ιμπτισάμ Αζέμ, που γράφτηκε το 2014 και προτάθηκε φέτος για το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ, αποτελεί μέρος του συνεχώς διευρυνόμενου σώματος της παλαιστινιακής λογοτεχνίας, η οποία επιδιώκει να διαφυλάξει τη μνήμη και τις ιστορίες ενός λαού του οποίου η ίδια η ύπαρξη απειλείται συνεχώς από τον εκτοπισμό, τη στοχευμένη βία και την πολιτισμική και πολιτισμική εξάλειψη.
Συγγραφείς όπως ο Γκασάν Καναφάνι, ο Μαχμούντ Νταρουίς, η Ράντα Τζαράρ, η Σουζάν Αμπουλχάουα και άλλοι ασχολούνται εδώ και καιρό με θέματα όπως η εξορία, η ταυτότητα, η σύγκρουση και ο συνεχής αγώνας για τη διαφύλαξη της συλλογικής αξιοπρέπειας ενός λαού που σήμερα εξοντώνεται με τον πιο απάνθρωπο τρόπο. Και πιο πρόσφατα, ο Hadaksi, ο Mazen Maarouf και σίγουρα πολλοί άλλοι.
Τα έργα τους εξερευνούν τον βαθιά ριζωμένο και συχνά οδυνηρό δεσμό με την πατρίδα και τον αγώνα για αυτοδιάθεση και ελευθερία… Στο ίδιο πνεύμα, η Αζέμ, μέσα από την προσωπική και τη συλλογική μνήμη, αποκαλύπτει πώς η ίδια η αφήγηση γίνεται πράξη αντίστασης, και το επιτυγχάνει αυτό μέσω της υποβλητικής απεικόνισης ενός φανταστικού σεναρίου, καθώς στο μυθιστόρημά της όλοι οι Παλαιστίνιοι εξαφανίζονται ξαφνικά από την επιφάνεια της γης, και το μόνο που απομένει είναι η ιστορική και πολιτιστική τους παρουσία, η οποία επιμένει…